افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز صنایع فولادی در پایان بهمن ماه، هزینه تولید را به رکوردی بیسابقه در دو دهه اخیر رسانده و حاشیه سود فولادسازان را بهشدت فشرده است؛ اتفاقی که نهتنها توان رقابت در بازار داخلی را کاهش میدهد، بلکه مزیت تاریخی انرژی ارزان ایران در صادرات فولاد را نیز با تهدیدی جدی مواجه کرده است.
به گزارش روابط عمومی شرکت خدمات عمومی فولاد ایران و به نقل از ایلنا،در پایان بهمن ماه، نرخ گاز صنایع فولادی ۶۶ درصد افزایش یافت و هزینه تولید را به بالاترین سطح دو دهه اخیر رساند؛ جهشی که حاشیه سود فولادسازان را تحت فشار قرار داده و مزیت انرژی ارزان ایران در رقابت داخلی و صادراتی را تهدید میکند.
تا پایان بهمنماه، وزارت نفت نرخ گاز صنایع فولادی را تا ۶۶ درصد افزایش داد؛ تغییری که فشار مستقیم بر بهای تمامشده تولید وارد میکند.
بررسی دادههای رسمی نشان میدهد نرخ خوراک پتروشیمی از حدود ۹ تا ۱۵ سنت در هر مترمکعب در ماههای مختلف نوسان داشته و سوخت صنایع نیز همگام با آن افزایش یافته است. نسبت تعیینشده ۶۰ درصدی میان سوخت صنایع و خوراک پتروشیمی، سیاستگذاری فرمولمحور را نشان میدهد، اما جهش نرخ خوراک، اثر نهایی بر هزینه انرژی فولادسازان را دوچندان کرده است.
براساس این گزارش، نرخ گاز مصرفی فولادیها که در دیماه ۶٬۸۱۸ تومان به ازای هر مترمکعب بوده است، در بهمنماه به ۱۱٬۳۵۲ تومان به ازای هر مترمکعب رسیده است که افزایش ۶۶ درصدی را نشان میدهد.
صنعت فولاد ایران که به دلیل اتکا به فرآیند احیای مستقیم، مصرف بالای گاز دارد، هماکنون در شرایط رکود نسبی تقاضا و محدودیتهای تولید زمستانی قرار دارد. رشد بهای انرژی، علاوه بر کاهش حاشیه سود، احتمال کاهش سرمایهگذاری توسعهای در زنجیره فولاد را نیز افزایش میدهد. این روند ممکن است مزیت نسبی تاریخی فولاد ایران یعنی انرژی ارزان را تضعیف کرده و قیمت داخلی محصولات را بالا ببرد، در حالی که رقابت صادراتی با تولیدکنندگان منطقهای را نیز دشوارتر میکند.
تحلیل کلان نشان میدهد همزمانی جهش نرخ انرژی با فشارهای بازار داخلی و بینالمللی، نیازمند بازتعریف استراتژی تولید و مدیریت هزینه در صنعت فولاد است؛ اقدامی که میتواند تعیینکننده سطح رقابتپذیری ایران در بازار جهانی باشد.
